خدایا!یعنی مرا قابل دانستی که تجلی گاه خلقت توباشم!
سلام به همه کسانی که دیدگان پرمهرشان به این صفحه می افتد.
سلام به همه آنهایی که چشم انتظار روزی هستند که مادر شوند مثل آن روزهایی که من انتظار کشیدم...
و سلام به آنهایی که خداوند بالاخره این افتخار را نصیبشان کرد.
اول که فهمیدم خدا چنین لطفی درحقم کرده در شگفتی بودم که یعنی من انقدر بزرگ شدم!انقدر که خدا تربیت یک بنده اش را می خواهد به دستان کوچک و ناتوان من بسپرد؟
یعنی از روح پاک خدا در وجود من هم دمیده خواهد شد؟یعنی کسی به دنیا خواهد آمد که در اول زندگیش تمام تکیه گاهش باشم؟تکه ای از وجود من در دستان من قرار خواهد گرفت؟خدایا یعنی همین قدر که من برای دیدن روی ماه این موجود معصوم لحظه شماری می کنم مادرم هم مثل من روزشماری کرده است...همین قدر مرا دوست دارد؟چگونه جواب محبت های او را بدهم؟
هر روز که به مادر شدن نزدیک تر می شوم بیشتر قدر مادرم را می دانم.خدایا تمام مادران را حفظ کن آنهایی را که پر کشیده اند در رحمت خود غرقه کن...


